Printable Dziennik zarządzania czasem

Każdy rząd łapuje datę, zadanie, kategoria, szacunkowy czas, faktyczny czas, energia/skupienie, i rezultat — 14 rzędów na stronę. To zwierciadła dyscyplinę nagrywania za The Effective Executive Peter'a Drucker'a (HarperBusiness, 1967), gdzie Drucker naległ dyrektory muszą najpierw wiedzieć dokąd czas faktycznie idzie zanim mogą go zarządzać. Szacunkowy-vs-faktical kolumny pokazują fallacy planowania we własnej pracy.

Większość ludzi systematycznie niedopatruje czas zadania — to znany fallacy planowania udokumentowany w szerszej pracy Kahneman'a na osądzie. Śledzenie obu kolumn dla dwa do czterech tygodni buduje kalibrację: odkrywasz, na przykład, że „jedną godzinę" spotkania faktycznie trwają 90 minut włączając przyprawa. Przyszłe szacunki stają się realistyczne, harmonogramy mniej złamane, i Tim Ferriss-style batch (The 4-Hour Workweek, Crown, 2007) staje się możliwe bo wreszcie wiesz rzeczywiste czasy.

Aplikacje automatyzują pomiar; dziennik zmusza celową refleksję. Pisanie kolumny energia/skupienie i rezultat ręcznie czyni ciebie zauważyć gdy pracowałeś niskiej zdolności, co było zablokowane, i co przenieść do przodu — kontekst aplikacje nie mogą łapać. Deep Work Cal'a Newport'a (Grand Central, 2016) argumentuje ta warstwa metapoznawcza, nie surowe dane czasu, to co konwertuje śledzenie do lepszych przyszłych harmonogramów.

Używaj pięć do ośmiu kategorii: zbyt mało ukrywa wzory, zbyt wiele fragmentuje dane. Przykłady: głęboka praca, admin, spotkania, komunikacja, uczenie się, głębokie odpoczęcie. Stephen Covey's 7 Habits of Highly Effective People (Free Press, 1989) i Macierz Eisenhowera to spopularyzowana sugeruj sortowanie przez ważność i pilność też. Po dwóch tygodniach, tygodniowe totały kategorii ujawniają dokąd godziny faktycznie idą versus gdzie przyjęliśmy.

Dwa do czterech tygodni spójnego logowania pokazuje okna szczytu energii i typu zadania niedopatrywanego. Mark, Gudith, i Klocke (2008, CHI konferencja) znaleźli przełączanie zadania kosztuje zgrubnie 23 minuty czasu powrotu — kolumna energia/skupienie dziennika pozwala tobie zobaczyć jak fragmentaryczne dni korelują z niski oceny. Do tygodnia trzeciego, masz wystarczająco danych by przeprojektować kalendarz wokół rzeczywistych okien skupienia.

Loguj znaczące bloki pracy — wszystko 15 minut czy dłużej — i grupuj naprawdę małe pozycje jako „admin" czy „komunikacja". Logowanie każdy dwa-minutowy e-mail niszczy system; pominięcie 90-minutowych bloków pokonuje punkt. Getting Things Done David'a Allen'a (Penguin, 2001; wydanie zmienione 2015) używa podobne dwu-minutowe reguły: drobne zadania się obsługuje, nie loguje. Śledź co warte jest analizowania.

Logowanie zadania tylko po skończeniu, z pamięci, zamiast pisania szacunków przed rozpoczęciem. Bez rzeczywistej predykcji nie możesz mierzyć fallacy planowania czy udoskonalić kalibrację. Kolumna szacunkowy_czas musi być wypełniona przed pracą rozpoczyna. Sophie Leroy (2009, Organizational Behavior and Human Decision Processes, 109(2)) na residuum uwagi też sugeruje notowanie kontekstu przed switch-kontekstu, które dziennik naturalnie zachęcamy.

Tak — to najsilniejsze użycie. Krzyżuj wysokie oceny energia/skupienie przeciwko czasowi dnia i typowi zadania. W dwa do trzech tygodniach, twoje okno najwyższej jakości skupienia staje się oczywiste. Deep Work Cal'a Newport'a (Grand Central, 2016) rekomenduje planowanie poznawczo wymagającej pracy w tym oknie i chroniąc go od spotkań. Dane, nie ogólna porada, mówi tobie czy jesteś poranny czy popołudniowy głęboką pracownikiem.