Dziennik cukru we krwi do druku

Zgodnie z ADA Standards of Care (2024, Diabetes Care, 47 Suppl 1): na czczo 80–130 mg/dL (4,4–7,2 mmol/L); 1–2 godziny po posiłku <180 mg/dL (<10,0 mmol/L); HbA1c <7% dla większości dorosłych. Cele różnią się w zależności od wieku, ciąży, ryzyka hipoglikemii i chorób współistniejących. W ciąży cele są bardziej rygorystyczne według ACOG, a u dzieci ustala je indywidualnie zespół diabetologiczny. Zawsze postępuj zgodnie z indywidualnymi celami swojego endokrynologa — wpisy dziennika to dokumentacja, nie diagnoza.

Typowe pory pomiaru to na czczo (po przebudzeniu), przed posiłkami, 1–2 godziny po posiłku, przed snem i zawsze przy objawach; pomiary o stałych porach sprawiają, że wyniki są porównywalne. Osoby na intensywnej insulinoterapii zwykle mierzą kilka razy dziennie albo korzystają z CGM, a osoby na lekach doustnych mogą mierzyć znacznie rzadziej. Kolumna Pora dnia (na czczo/przed posiłkiem/po posiłku/przed snem) jasno pokazuje wzorce. Omów odpowiednią częstotliwość ze swoim endokrynologiem lub edukatorem diabetologicznym.

Zestawiaj kolumny Węglowodany (g) i Poziom cukru we krwi: porównuj wynik przed posiłkiem z wynikiem 1–2 godziny po nim i zapisuj, o ile każdy posiłek podniósł glukozę. Po kilku tygodniach zobaczysz, jak osobiście reagujesz na różne ilości i rodzaje węglowodanów, a jeśli stosujesz insulinę — czy dawki do posiłków są dobrze dobrane. Przynieś to endokrynologowi do korekty dawki, zamiast zmieniać dawki na własną rękę.

ADA definiuje hipoglikemię jako cukier we krwi <70 mg/dL (<3,9 mmol/L); poniżej 54 mg/dL (3,0 mmol/L) jest istotna klinicznie, a ciężka jest każda hipoglikemia, której leczenie wymaga pomocy innej osoby. Objawy obejmują drżenie, pocenie się, splątanie, głód. Leczenie: 15 g szybko działających węglowodanów (sok, tabletki glukozy), ponowny pomiar po 15 minutach, powtórz, jeśli nadal nisko. Ciężka hipoglikemia z zaburzeniami świadomości wymaga glukagonu lub pomocy medycznej. Zapisuj wszystkie zdarzenia — częste niskie wyniki wskazują na potrzebę korekty leków.

Systemy CGM (Dexcom, Libre, Medtronic) wykonują pomiar co kilka minut i pokazują strzałki trendu, a badania pokazują, że korzystanie z CGM może obniżać HbA1c bardziej niż same pomiary z palca. Dziennik rejestruje jednak kontekst — skład posiłku, ćwiczenia, choroby, stres — którego CGM nie widzi. Korzystaj z obu: z CGM dla szczegółowych danych, z dziennika dla kontekstu, który je wyjaśnia. ADA coraz częściej zaleca CGM w cukrzycy typu 1 i w intensywnie leczonej cukrzycy typu 2.

ADA wyróżnia: insuliny szybko działające (lispro, aspart, glulizyna) podawane przed posiłkami; długo działające (glargina, detemir, degludek) podawane raz lub dwa razy dziennie jako insulina bazowa; gotowe mieszanki. Nazwę insuliny wpisuj w kolumnie „Leki”, a liczbę jednostek w kolumnie „Insulina”; w kolumnie „Godzina” zapisujesz, kiedy ją przyjąłeś. Przynoś endokrynologowi strony z co najmniej 2 tygodni — korekty dawek bazowych i okołoposiłkowych zależą od wzorców, których nie widać w pojedynczym wyniku HbA1c.

Według ADA ćwiczenia aerobowe zwykle obniżają glukozę w trakcie wysiłku i przez 24 godziny lub dłużej po nim; trening siłowy może ją doraźnie podnieść. Choroba, infekcja i przyjmowanie sterydów znacznie podnoszą glukozę. Zapisuj to w kolumnie „Notatki” — wyjaśnia to wyniki, które inaczej wyglądałyby na przypadkowe. Zasady postępowania w dni choroby (pomiar co 2–4 godziny, dbanie o nawodnienie, kontrola ketonów przy cukrzycy typu 1) omów ze swoim zespołem diabetologicznym.

Bardzo wysokie wyniki z objawami, takimi jak wymioty, ból brzucha, owocowy zapach z ust czy szybki oddech, mogą świadczyć o kwasicy ketonowej (DKA) — to stan nagły. Jeśli wyniki utrzymują się wysoko, sprawdzaj ketony zgodnie z zaleceniami swojego zespołu medycznego (często od około 240 mg/dL, 13,3 mmol/L); umiarkowane lub wysokie ketony wymagają pilnej porady lekarskiej. Ciężka hipoglikemia ze splątaniem wymaga glukagonu i pomocy doraźnej. Dokumentuj wszystkie zdarzenia — częste skrajne wyniki wskazują na potrzebę intensyfikacji leczenia.