Printable Dziennik par

Wymusza codzienną strukturę zamiast pisania swobodnego: dwa oceny 1-10 (połączenie, komunikacja), trzy checkboxy (wspólny czas, uznanie, fizyczna czułość), i pięć prowadzonych pytań zawierających pomysły na wieczór randkowy i uczciwą refleksję relacji. To odzwierciedla Metodę Gottmana's nacisk na wymiernych relacyjnych nawykach nad uogólnionym „dzieleniu się" (Gottman, 1999, The Seven Principles for Making Marriage Work), więc wzorce i luki pojawiają się w danych zamiast w nastroju.

Checkboxy zapobiegają zawyżaniu. Ocena czułości 7/10 zachęca do samowytłumaczenia; binarny „czy się to dzisiaj stało, tak czy nie" zmusza do uczciwości. Badania Gottmana nad małymi codziennymi „ofertami na połączenie" (Gottman, 1999) wykazały że czy partnerzy zwracają się w stronę ofert - a nie jak intensywnie - przewiduje trajektorię małżeństwa. Checkbox chwyta częstotliwość, wymiar który jego laboratorium uważało za najbardziej diagnostyczny dla stabilności.

Użyj jej na pomysły którymi chcesz się nie podzielić: restaurację którą wspomniał przyjaciel, wystawę która wkrótce się zamknie, wędrówkę na wolny sobotę. Esther Perel twierdzi że nowość i oczekiwanie są rdzeniem długoterminowej erotoyki (Perel, 2006, Mating in Captivity); uruchomiona lista utrzymuje tarcie planowania na niskim poziomie. Przeszłe randki lepiej pasują do refleksji_relacji lub pytań dotyczących uznania.

Każdy partner prowadzi prywatną kopię. Uczcziwą oceny 1-10 wymagają że strona jest twoja; dzielenie tworzy samocenzurę. Porównuj wpisy podczas cotygodniowej rozmowy o stanie unii, rytuału rekomendowanego przez Gottmana (Gottman, 1999). Dziennik karmi spotkanie konkretnymi danymi - „połączenie wyniosło średnio 5 ten tydzień" to punkt wyjścia które niejasne wrażenia nie są.

Szczególnie wtedy. Prace longitudinalne Gottmana pokazują że stosunek 5:1 pozytywnych do negatywnych interakcji to to co oddziela trwałe małżeństwa od rozwodów (Gottman, 1994, Why Marriages Succeed or Fail), i ten stosunek jest zbudowany w spokojnych okresach, a nie podczas konfliktu. Codzienne konkretne uznanie zbiera dobrą wolę - „pozytywny sentiment override" - które buforuje relację gdy stres w końcu uderza.

Utrzymujące się niskie oceny uzasadniają działanie. Szukaj „Czterech Jeźdźców" Gottmana - krytyki, pogardy, defensywności, odrzucania kontaktu - w podpowiedzi notatki_komunikacyjne (Gottman, 1999, The Seven Principles for Making Marriage Work); pogarda w szczególności przewiduje rozwód. Jeśli je widzisz przez wiele tygodni, konsultuj się z terapeutą przeszkolonym przez Gottmana lub terapii EFT dla par (Johnson, 2008, Hold Me Tight). Dziennik dokumentuje wzorzec; terapia go leczy.

Pięć do siedmiu minut. Dwie oceny i trzy checkboxy zajmują poniżej minuty; siedem linii i cztery pisane podpowiedzi działają najlepiej z jednym lub dwoma konkretnymi zdaniami każdy zamiast esejów. Konkretność pokonuje długość - „podziękowała jej za obsługę snu aby mogłem skończyć pracę" pokonuje „wdzięczny za partnera". Literatura nawyków Gottmana podkreśla konsystencję nad intensywnością (Gottman, 1999).

Tak. Badania Instytutu Gottmana nad parami tej samej płci (Gottman et al., 2003, Journal of Homosexuality, 45(1)) wykazały że te same predyktory - pozytywny afekt, próby naprawy, niska pogarda - działają przez orientacje. Pola dziennika są niezależne od relacji. Zamieszkały, zaangażowany, długodystansowy, i queer pary mogą używać identycznej struktury; więź, nie status prawny, to to co tracker mierzy.