Printable Dziennik pracy z cieniem

Cień odnosi się do opuszczonych lub stłumionych aspektów jaźni, koncepcji z jungowskiej psychologii analitycznej (Jung, 'Aion', 1951). Współczesne tradycje kliniczne pokrywają się z pracą z cieniem: terapia schematów (Young, Klosko, Weishaar, 2003, 'Schema Therapy', Guilford) adresuje wczesne maladaptacyjne schematy; Internal Family Systems (Richard Schwartz) pracuje z wygnańcami. Struktura dziennika operacjonalizuje to poprzez trigger i mapę integracji.

Silne reakcje nieproporcjonalne do sytuacji często wskazują na materiał cienia — trigger aktywuje opuszczoną część. Trzyliniowa sekcja prosi cię, aby opisać trigger bez filtrowania. CBT Beck'a (Beck, 'Cognitive Therapy and the Emotional Disorders', 1976) i terapia schematów obie traktują przesadne reakcje jako diagnostyczne — ujawniają leżące u podstaw schematy, które świadomy umysł nie śledzi.

Core belief to fundamentalne stwierdzenie o sobie, innych lub świecie — często formowane w dzieciństwie i działające bez świadomości. Cognitywny model Beck'a i terapia schematów Young'a (Young, Klosko, Weishaar, 2003, 'Schema Therapy', Guilford) obie traktują core beliefs jako głęboką strukturę poniżej myśli sytuacyjnych. Dwie linie zmuszają kompresję: napisz wiarę w jej surowej formie, „Nie jestem wystarczająco dobry", nie jej kwalifikowaną wersję.

Śledzenie wiary do jej okresu formowania pomaga oddzielić ją od obecnej rzeczywistości. Terapia schematów (Young, Klosko, Weishaar, 2003) używa pracy z wyobraźnią, aby uzyskać dostęp do wspomnień pochodzenia, gdzie schematy się formowały. Dwie linie to miejsce na jedno identyfikujące wspomnienie lub okres — sytuacja, która nauczyła wiarę. Wiedza, że wiarę się uczy, nie jest faktem, to pierwszy krok do jej przeważenia.

Integracja oznacza przyznanie i zaakceptowanie opuszczonej części, a nie kontynuowanie jej tłumienia lub projekcji. Jung ujął to jako pracę nad całością. IFS (Richard Schwartz) operacjonalizuje to jako budowanie relacji z wygnańcami. Trzy linie na pisanie, jak zapraszasz, a nie odrzucasz, tę część siebie — jakie potrzeby niosła, jaką ochronę oferowała.

Nie. Pozytywne przeramowanie zamienia negatywną interpretację; shadow reframe znajduje funkcję ochronną lub ukrytą siłę, którą cecha cienia nosiła. Tradycje jungowskie i terapii schematów obie traktują cienie jako zawierające odrzucone zasoby. Dwie linie: napisz, jaką wartość opuszczona część chroniła — granice, ambicję, podatność — nie udawaj, że rana się nie stała.

Ostrożnie, i nie dla traumy. Materiał cienia z definicji jest trudny; strukturowany dziennik może pomóc w łagodnej pracy, ale materiał na poziomie traumy — nadużycie, zaniedbanie, poważne rany przywiązania — wymaga wsparcia zawodowego. Briere i Scott ('Principles of Trauma Therapy', SAGE, 2014) i literatura traumatologiczna zalecają nadzorowaną pracę na tym. Skonsultuj się z licencjonowanym profesjonalistą zdrowia psychicznego, jeśli materiał cię destabilizuje.

Raz na tydzień do dwa razy w tygodniu, nie codziennie. Siedem ustrukturyzowanych sekcji zaprasza do głębi; codziennie praca w głębi ryzyka emocjonalne zalanie. Protokoły kliniczne terapii schematów typowo rozmieszczają imageryję i pracę poprzez tygodniowe sesje w ciągu miesięcy. Spodziewaj się miesięcy pracy na tych samych powtarzających się tematach cienia — indywiduacja Jung'a i modyfikacja terapii schematów obie traktują to jako pracę długotrwałą, nie szybką rezolucję.