Dziennik długów do druku

Kula śnieżna porządkuje długi od najmniejszego salda; lawina — od najwyższego oprocentowania. Dave Ramsey spopularyzował kulę śnieżną w „The Total Money Makeover” (Thomas Nelson, 2003) ze względu na efekt motywacyjny. Lawina matematycznie minimalizuje łączne odsetki. Typowe poradniki finansów osobistych uznają obie strategie za uzasadnione; kolumna Metoda spłaty pozwala zaznaczyć jeden wybór dla każdego wierzyciela i się go trzymać.

Użyj rocznej stopy procentowej (APR) z wyciągu, a nie stawki miesięcznej. Amerykańskie CFPB definiuje APR jako roczny koszt pożyczania wyrażony w procentach. Wpisuj ją w ten sam sposób dla każdego wierzyciela, aby porównania były miarodajne. Przy kartach o zmiennym oprocentowaniu aktualizuj kolumnę, gdy stawka się zmienia — zwykle po decyzjach Rezerwy Federalnej.

Min. płatność to kwota, której wymaga wierzyciel; Płatność to kwota, którą faktycznie płacisz. CFPB ostrzega, że płacenie tylko minimum może wydłużyć spłatę o lata i znacznie zwiększyć łączne odsetki. Śledzenie obu kolumn obok siebie pokazuje różnicę i motywuje do zwiększania płatności, gdy tylko to możliwe, aby szybciej spłacić dług.

Lawina matematycznie minimalizuje łączne odsetki, bo najpierw spłaca dług z najwyższym oprocentowaniem. Obie metody jednak działają, a właściwy wybór zależy od tego, czy bardziej potrzebujesz motywacji, czy oszczędności. Kula śnieżna często wygrywa behawioralnie u osób, które potrzebują szybkich sukcesów, by wytrwać — zapisz swoją metodę i trzymaj się jej.

Używaj kolumny Saldo po każdej płatności: poprzednie saldo minus płatność plus odsetki naliczone w danym okresie. Na karcie kredytowej odsetki nalicza się od niespłaconego salda w każdym cyklu rozliczeniowym i powiększają one dług. Przy 15 wierszach na stronę planuj jednego wierzyciela na wiersz w ciągu miesiąca; przenieś końcowe saldo do pierwszego wpisu na następnej stronie.

Pomijanie mniejszych długów. Wypisz każde zobowiązanie — rachunki medyczne, karty sklepowe, pożyczki osobiste, pożyczki od rodziny — bo zapomniany dług może zniweczyć każdy plan. Wypełnij kolumnę Wierzyciel dla każdego salda powyżej zera, nawet jeśli min. płatność jest niewielka. Strona z 15 wierszami mieści pełny obraz zadłużenia większości gospodarstw domowych na jednym arkuszu.

Tak, widoczny postęp to częste i praktyczne źródło motywacji. Thaler i Sunstein w „Nudge” (2008) wymieniają informację zwrotną wśród podstawowych zasad dobrej architektury wyboru. Obserwowanie, jak kolumna Saldo maleje wiersz po wierszu, daje właśnie taką informację zwrotną i zamienia abstrakcyjny cel w trwałe działanie.

Opcjonalnie — większość osób stosujących metodę kuli śnieżnej lub lawiny pomija kredyty hipoteczne, bo mają one zupełnie inny horyzont czasowy. Dave Ramsey w „The Total Money Makeover” (Thomas Nelson, 2003) traktuje dom jako osobny, późniejszy etap. Oznacz go w kolumnie „Rodzaj długu” jako „hipoteka” i zdecyduj. Jeśli go pominiesz, przeznacz 15 wierszy na karty kredytowe, kredyty samochodowe, kredyty studenckie i pożyczki osobiste, przy których wysokie oprocentowanie sprawia, że szybsza spłata naprawdę się opłaca.