Printable สมุดบันทึกดนตรี

ห้าช่องติดตามคะแนน บวกกับการสะท้อนความคิด: เวลาฝึกซ้อม (นาที) (สูงสุด 300 นาที) เครื่องดนตรี ชื่อเพลง tempo (สูงสุด 300 BPM) และคะแนน (0-10) หกแถวที่มีเส้นครอบคลุมการสะท้อนความคิดเกี่ยวกับการซ้อม สิ่งที่ปรับปรุง ความท้าทาย และเป้าหมายสำหรับการซ้อมครั้งถัดไป โครงสร้างนี้บังคับให้คุณซ้อมอย่างตั้งใจและมีจุดประสงค์แทนที่จะเล่นแบบเฉยๆ ซึ่งการวิจัยอย่างต่อเนื่องแสดงให้เห็นว่าเป็นความแตกต่างระหว่างนักดนตรีที่หยุดก้าวหน้าและผู้ที่ยังคงพัฒนาต่อไป

BPM เป็นเครื่องหมายวัดความเชี่ยวชาญทางเทคนิคที่เป็นกลางที่สุดในส่วนเพลง การติดตามบันทึกในแต่ละครั้งที่ซ้อมแสดงให้เห็นความก้าวหน้าที่แท้จริงซึ่งความรู้สึกไม่สามารถบอกได้ Levitin (2006, This Is Your Brain on Music, Dutton) อธิบายว่านักดนตรีที่วัดผลกำไรจากการเปลี่ยน tempo ยังคงมีแรงจูงใจในช่วงที่ก้าวหน้าช้าๆ ใช้เมโทรโนม บันทึก tempo ที่สูงสุดที่สะอาด และกำหนดเป้าหมาย temp ครั้งถัดไป +2 ถึง +4 BPM ภายในสัปดาห์ คอลัมน์นี้จะกลายเป็นเส้นโค้งการบริหารผลที่มองเห็นได้

30-60 นาทีของการซ้อมที่มีสมาธิให้ผลกำไรมากกว่า 2-3 ชั่วโมงของการเล่นแบบไม่มีสมาธิ Ericsson, Krampe และ Tesch-Römer (1993, Psychological Review, 100(3), 363-406) ศึกษานักเรียนไวโอลินจากวิทยาลัยดนตรี และพบว่า 3-5 ชั่วโมงของการฝึกฝนอย่างตั้งใจต่อวันเป็นขีดจำกัดสูงสุดสำหรับคุณภาพที่ยั่งยืน และคุณภาพลดลงอย่างชัดเจนโดยไม่มีการหยุดพัก ช่อง duration ในไดอารี่ช่วยให้คุณวัดเวลาที่มีสมาธิ ไม่ใช่เพียงเวลาในการจับเครื่องดนตรี

การฝึกฝนอย่างตั้งใจกำหนดเป้าหมายจุดอ่อนเฉพาะด้วยสมาธิที่รวมศูนย์และการให้ข้อมูลตอบกลับ (Ericsson, 2016, Peak, Houghton Mifflin Harcourt) ช่อง เป้าหมายสำหรับครั้งหน้า และ challenges ในไดอารี่เป็นสร้อง การฝึกฝนอย่างตั้งใจ: พวกเขาบังคับให้คุณตั้งชื่อสิ่งที่คุณกำลังทำงาน ไม่ใช่เพียงแค่เล่นผ่านไป การเล่นแบบสบายๆ รักษาทักษะ การฝึกฝนอย่างตั้งใจสร้างสรรค์มัน ทั้งสองมีสถานที่ แต่เฉพาะอันเดียวที่ขับเคลื่อนความก้าวหน้า

จงเฉพาะเจาะจงกับแท่ง เทคนิค หรือส่วนของเพลง — 'แท่ง 17-24 สะอาดที่ 100 BPM' ดีกว่า 'ปรับปรุงแล้ว' ความจำเพาะช่วยให้เป้าหมายการซ้อมครั้งถัดไปเป็นรูปธรรม Roediger และ Karpicke (2006, Psychological Science, 17(3), 249-255) แสดงให้เห็นว่าการระบุสิ่งที่คุณรู้ช่วยเสริมความจำ ช่อง challenges มีค่าเท่ากัน: ปัญหาที่แก้ไขไม่ได้ที่ตั้งชื่อวันนี้มักแก้ไขได้ในอีกไม่กี่วัน ในขณะที่ 'มันยากมาก' ที่คลุมเครือไม่ให้

ใช่ — เมื่อการสะท้อนความคิดถูกจับคู่กับการซ้อมที่มีสมาธิ กรอบ 'ความยากลำบากที่พึงประสงค์' ของ Bjork (Bjork & Bjork, 2011, Psychology and the Real World, Worth Publishers) แสดงให้เห็นว่าการคืนค่าที่พยายามและการซ้อมที่หลากหลายสร้างทักษะที่ยั่งยืน คะแนนเซสชัน ของไดอารี่สร้างข้อมูลตอบกลับ ช่อง goals สร้างคิวการคืนค่าสำหรับครั้งถัดไป นักดนตรีที่เก็บไดอารี่ระบุและแก้ไขจุดอ่อนได้เร็วกว่าผู้ที่เพียงแค่เล่นเท่านั้น

แอปฯ วัด ไดอารี่ตีความ ช่อง ชื่อเพลง / แบบฝึกหัด และ reflection เชื่อมต่อหมายเลข BPM ของวันนี้กับบริบทของเพลง — ว่าทำไมส่วนของเพลงจึงดูเหมือนยากกว่าในวันหนึ่ง fingering อะไรที่ช่วยได้ tempo อะไรที่แตกหัก ตามการวิจัย metacognition ของ Bjork (Bjork & Bjork, 2011) การตีความและการตั้งเป้าหมายขับเคลื่อนการถ่ายโอนไปยังการแสดงมากกว่าเวลาดิบที่บันทึก ใช้ทั้งอย่าง — แอปฯ สำหรับข้อมูลกลาง ไดอารี่สำหรับความหมาย

ไดอารี่เล่มเดียวใช้ได้หากคุณกรอกช่อง instrument ในแต่ละครั้งที่ซ้อม การตรวจสอบข้ามเครื่องดนตรีมักเผยปัญหาที่มีร่วม (จังหวะ พลวัต การฟัง) และชัยชนะที่สามารถถ่ายโอน หากคุณสอนหรือแสดงในเครื่องดนตรีหนึ่งชนิดเป็นหลัก ลองใช้ไดอารี่เฉพาะสำหรับเครื่องนั้นบวกกับนี้สำหรับเครื่องรอง รูปแบบจะปรับได้ทั้งสองทาง ความสอดคล้องสำคัญกว่าการแยก