Yazdırılabilir Dua Günlüğü

A.C.T.S., İngilizcede Adoration (Yüceltme), Confession (İtiraf), Thanksgiving (Şükran) ve Supplication (Yakarış) anlamına gelir — dengeli dua için Hıristiyan ibadet pratiğinde uzun süredir kullanılan bir yapıdır. Şablon bunu Bugünkü ayet, Başkaları için dua istekleri, Kabul olan dua ve Günün değerlendirmesi bölümleriyle genişletir. Richard Foster'ın Celebration of Discipline (1978) adlı eseri ve Henri Nouwen, yapılandırılmış duayı yıllar süren sadık bir pratikle derinleşen bir disiplin olarak ele alır.

Duayı Kutsal Kitap'a dayandırmak, Hıristiyan geleneğinde uzun süredir var olan bir uygulamadır; çoğu zaman sabah duasından önce kısa bir okuma şeklinde yapılır — örneğin Mezmur 5:3, sabahleyin dileklerini Tanrı'ya sunmaktan söz eder. İki satır, bir ayeti ve kısa bağlamını kaydetmek için yeterlidir. Bir ayetle başlamak, duanın kişinin kendi kaygılarından oluşan bir monoloğa dönüşmesini de önler. Ayet, ardından gelen her şeyi şekillendirir.

İtiraf (üç satır), belirli günahları dürüstçe adlandırmak ve bağışlanma dilemektir — istemeden önce gelir. Yakarış (üç satır) ise kişisel ihtiyaçları ve dilekleri Tanrı'ya sunar. A.C.T.S. geleneğinde sıra önemlidir: yüceltme Tanrı'yı merkeze alır, itiraf engelleri kaldırır, şükran bakış açısı kazandırır ve ardından yakarışla istenir. Bunları ayrı tutmak, duanın bir istek listesine dönüşmesini önler.

Kabul olduğunu fark edebildiğiniz belirli duaları kaydedin — beklenmedik, kısmi ya da cevapsız kalsa da size bir şey öğreten dualar dahil. Kabul olan duaları gözden geçirmek, Tanrı'nın zaman içindeki karşılığının kanıtlarıyla imanı güçlendirir. Böyle bir kayıt olmadan hafıza ayrıntıları bulanıklaştırır ve dua sonuçsuz gibi gelmeye başlayabilir. Bir veya iki belirli konu için üç satır yeterlidir.

Yazmak dikkate ve belleğe hizmet eder, duanın Tanrı'ya ulaşmasına değil. James Pennebaker'ın dışavurumcu yazma araştırması, anlamlı deneyimler hakkında yazmanın duyguları işlemeye yardımcı olabileceğini gösterir. Duke Üniversitesi'nden Harold Koenig, düzenli dua pratiği ile iyi oluş arasındaki ilişkileri belgelemiştir. Günlük düzenliliği ve gözden geçirmeyi destekler; sessiz dua, bu şablonun yerini almadığı, yalnızca yapı kazandırdığı daha geniş pratik olarak kalır.

Dört satır birkaç şefaat duasına yer açar — ailenizi, arkadaşlarınızı, topluluğunuzu ve belirli durumları listeleyin. Henri Nouwen şefaati, Tanrı'nın huzurunda başkalarıyla dayanışma içinde durmak olarak tanımlamıştır. Kayıtlarınıza tarih atın; böylece haftalar ya da aylar sonra 'Kabul olan dua' alanında onlara geri dönebilirsiniz. 'Herkes için dua et' gibi belirsiz ifadelerden kaçının; belirli isimler ve ihtiyaçlar sorumluluk ve anlamlı bir takip sağlar.

Yakarışa ulaşmak için yüceltme ve itirafı aceleyle geçmek. Ağırlıkla istemeye dayanan bir pratik, duayı kolayca bir dilek listesine dönüştürür. Dileklerden önce yüceltmeye ve şükrana gerçekten zaman ayırın. Bölümler bilerek kabaca eşit boyuttadır (her biri üç satır); bu, dört A.C.T.S. hareketi arasında dengeyi teşvik eder.

Yirmi ile otuz dakika, sekiz bölüm için sürdürülebilir bir tempodur. Kısa ama günlük sadakat, ara sıra yapılan uzun oturumlardan genellikle daha iyi sürdürülür. Pratik bir ritim, haftada bir Başkaları için dua isteklerini Kabul olan dua ile karşılaştırmak ve ayda bir değerlendirme notlarını gözden geçirerek Tanrı'nın öne çıkardığı uzun soluklu temaları görmektir. Bu ruhsal bir uygulamadır; klinik ruh sağlığı endişeleri için lisanslı bir danışmana veya klinisyene başvurun.