Yazdırılabilir Müzik Günlüğü

Beş takip alanı artı değerlendirme: dakika cinsinden çalışma süresi (en fazla 300), enstrüman, parça / egzersiz, tempo (en fazla 300 BPM) ve değerlendirme puanı (1-10). Altı satır; çalışma değerlendirmesi, gelişen yönler, zorluklar ve sonraki oturum hedefleri başlıklarını içerir. Bu yapı sizi pasif çalmak yerine bilinçli, kasıtlı pratiğe yönlendirir — müzisyenlerin yerinde saymak yerine gelişmeye devam etmesine yardımcı olan pratik türüne.

BPM, bir pasajdaki teknik ilerlemenin en nesnel göstergelerinden biridir. Seanslar boyunca izlemek, yalnızca hissin gösteremeyeceği gerçek ilerlemeyi ortaya çıkarır; yükselen sayıyı görmek de duraklama dönemlerinde motivasyonunuzu korumanıza yardımcı olur. Metronom kullanın, temiz çalabildiğiniz en yüksek tempoyu kaydedin ve sonraki seansın hedefini +2 ile +4 BPM arasında belirleyin. Haftalar içinde bu sütun görünür bir ustalık eğrisine dönüşür.

Odaklanmış 30-60 dakika genellikle saatlerce dikkatsiz çalmaktan daha fazla kazanç sağlar. Ericsson, Krampe ve Tesch-Römer (1993, Psychological Review, 100(3), 363-406) konservatuvar keman öğrencilerini incelemiş ve en iyi öğrencilerin bile bilinçli pratiği günde birkaç saatle sınırladığını, genellikle de aralarında mola olan seanslara böldüğünü bulmuştur; çünkü bu düzeyde yoğunlaşma uzun süre korunamaz. Çalışma süresi alanı, enstrümanın başında geçen süreyi değil, odaklanmış zamanı ölçmeye yardımcı olur.

Bilinçli pratik, belirli bir zayıflığı odaklanmış dikkat ve geri bildirimle hedefler (Ericsson, 2016, Peak, Houghton Mifflin Harcourt). Günlüğün 'Sonraki oturum hedefleri' ve 'Zorluklar' alanları bilinçli pratiğin iskelesidir: yalnızca baştan sona çalıp geçmek yerine ne üzerinde çalıştığınızı adlandırmanızı sağlar. Gündelik çalmak beceriyi korur; bilinçli pratik onu geliştirir. İkisinin de yeri vardır, ama yalnızca biri gelişimi sağlar.

Ölçüye, tekniğe veya pasaja özgü olun: '17-24. ölçüler 100 BPM'de temiz' ifadesi 'daha iyi oldu'dan daha iyidir. Özgüllük sonraki seansın hedeflerini somutlaştırır. Roediger ve Karpicke (2006, Psychological Science, 17(3), 249-255), bildiklerinizi ifade etmenin akılda tutmayı güçlendirdiğini gösterdi. Zorluklar alanı da aynı derecede değerlidir: bugün adı konan çözülmemiş bir sorun çoğu zaman birkaç gün içinde çözülür; belirsiz bir 'zordu' ise sonuç vermez.

Evet — değerlendirme odaklanmış pratikle birleştirildiğinde. Bjork'ün 'istenen zorluklar' çerçevesi (Bjork ve Bjork, 2011, Psychology and the Real World, Worth Publishers), çaba gerektiren hatırlamanın ve çeşitlendirilmiş pratiğin kalıcı beceri ürettiğini gösterir. Günlükteki seans puanı geri bildirim sağlar; hedefler alanı bir sonraki seans için hatırlama ipuçları oluşturur. Yazıya dökmek, zayıf noktaları yalnızca çalmaya kıyasla daha kolay fark edip düzeltmenizi sağlar.

Uygulamalar ölçer; günlük yorumlar. Parça / egzersiz ve çalışma değerlendirmesi alanları bugünün BPM sayısını müzikal bağlama bağlar — bir pasajın bir gün neden daha zor geldiği, hangi parmak düzeninin yardımcı olduğu, hangi tempoda dağıldığı. Yorumlama ve hedef belirleme, performansınıza genellikle kaydedilen ham süreden daha fazla katkı sağlar. İkisini birlikte kullanın — nesnel veriler için uygulama, anlam için günlük.

Enstrüman alanını her seans doldurursanız tek bir günlük yeterlidir. Enstrümanları karşılaştırarak gözden geçirmek çoğu zaman ortak sorunları (ritim, dinamikler, dinleme) ve bir enstrümandan diğerine aktarılabilen kazanımları ortaya çıkarır. Ağırlıklı olarak tek bir enstrümanda ders veriyor veya sahneye çıkıyorsanız, o enstrüman için ayrı bir günlük, ikincil enstrümanlarınız için de bu günlüğü kullanmayı düşünün. Biçim her iki şekilde de işler; tutarlılık, ayırmaktan daha önemlidir.